สร้างลูกให้เป็นอัจฉริยะทางคณิตศาสตร์ด้วยวิธีง่ายๆค่ะ

คุณพ่อคุณแม่มาลองอ่านกันนะคะ ว่าทำไมใครๆถึงเรียกกระดาน 100 ช่องว่าเป็น กระดานวิเศษ

วิธีเล่นกระดาน 100 ช่องนั้น เราจะฝึกให้เด็กวางเบี้ยตัวเลข 1-100 ด้วยการจับเวลาไปด้วยทุกครั้ง เพราะการจับเวลา..ทำให้สมองซีกขวาของเด็กทำงาน แต่ต้องจำไว้เสมอว่า ในการฝึกเริ่มต้นเล่นของลูกครั้งแรก เราต้องทำให้เด็กคิดว่า"โอ้โห มันง่ายจัง หนูทำได้ในเวลาอีกแล้ว" เพราะถ้าเค้าขาดความมั่นใจตั้งแต่ครั้งแรกที่เล่น คงเป็นเรื่องยากที่เค้าจะรู้สึกสนุกสนานและสนใจที่จะเล่นต่อ จริงมั้ยคะ

สมมติว่าเวลาของการทำแบบฝึกหัดนั้นๆคือ 5 นาที
ถ้าลูกทำไม่ได้ใน 5 นาที วันต่อมาเราจะลดจำนวนตัวเลขลง
เป้าหมายคือ...ให้เค้าทำได้ในเวลาจนคล่องเพื่อให้เค้ามีความมั่นใจแล้วจึงค่อยๆเพิ่มเสต็ปความยากทีละนิดค่ะ ซึ่งวิธีนี้เป็นวิธีเดียวกับการสอนที่คุมอง (Kumon ศูนย์พัฒนาทักษะทางคณิตศาสตร์) คุมองก็จะให้เด็กที่เริ่มเรียนตอนแรกๆนั่งเขียนเลขในตารางช่องๆโดยมีการจับเวลา โดยใช้หลักการเดียวกันนี่แหละค่ะ
ข้อดีของการที่เราให้เด็กใช้เบี้ยแม่เหล็กติดบนกระดาน 100 ช่องแทนการเขียน นั่นก็เพราะเด็กเล็ก..กล้ามเนื้อมือเค้ายังไม่แข็งแรง เค้าจะเขียนเลขได้ไม่เร็ว การที่เราให้เค้าวางเป็นเบี้ยแทน จะทำให้รู้ว่าจริงๆลูกมีความสามารถในการนับมากน้อยแค่ไหน (แต่เรื่องเขียนเราก็ต้องฝึกเมื่อเค้าเริ่มโตขึ้นด้วยนะคะ)
 

เมื่อฝึกวางเบี้ยไปซักพัก จะรู้สึกว่าตัวเลขเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ เบี้ย 1-100 จะวางระเกะระกะไปหมด เด็กจะเริ่มหาวิธีว่าทำยังไงให้วางเบี้ยได้เร็วขึ้นให้ทำเวลาได้ดีขึ้น เค้าก็จะค้นพบการจัดเซ็ทค่ะ แยกเบี้ยเป็นพวกก่อนแล้วค่อยติดลงกระดาน (ทั้งนี้ทั้งนั้นพ่อแม่ไม่มีการบอกวิธีนะคะ พ่อแม่ทำได้คือชี้แนะแต่ไม่ต้องบอกค่ะ) จุดประสงค์ของการทำแบบนี้คือเรากำลังฝึกลูกให้เป็น self learner เราเป็นผู้สอนวิธีการแต่ลูกเป็นผู้ค้นพบ

(ตรงจุดนี้ แม่เมนี่เจอกับตัวเองเลยค่ะ เพราะเราสอนลูกว่าให้ดูจากตัวเลขแรกในแนวตั้งว่าเริ่มจากเลขอะไร เมื่อหาเจอแล้วก็ไล่ไปตามแนวนอนว่าตัวท้ายเป็นเลขอะไร หนูก็จะวางได้เร็วขึ้น ไม่ใช่ถือเบี้ยหมุนวนหาว่าเลขนั้นอยู่ไหน เพราะมันจะตาลายไปหมด แรกๆเค้าทำตามค่ะ แต่ครั้งที่สามที่สี่ เค้าจับจุดเอง โดยการมองว่าเลขที่เค้าถืออยู่ลงท้ายด้วยอะไร นั่นคือเค้าเลือกที่จะหาจากแนวตั้งก่อน แล้วค่อยแนวนอน ซึ่งวิธีของเค้าก็ใช้ได้ค่ะ เพราะทำให้เค้าวางเบี้ยได้เร็วขึ้นเหมือนกัน)

เมื่อเด็กวาง 1-100 คล่อง เราก็จะเริ่มประยุกต์การใช้ตารางเช่น วางแต่เลขคู่ 2 4 6 8 10 .. (ผลที่ได้ออกมาจากการใช้กระดาน 100 ช่องของคุมองคือ เค้าจะเห็นว่าเลขคู่คือเบี้ยสีฟ้าทั้งหมด) จากนั้นให้เค้าวางแต่เลขคี่ 1 3 5 7 9 .. (ซึ่งเลขคี่จะออกมาเป็นเบี้ยสีชมพูทั้งหมด) หรือไปจนถึง สูตรคูณ ซึ่งเด็กไม่รู้หรอกค่ะว่าวิธีแบบนี้เรียกสูตรคูณ แต่ถ้าให้เค้าวางโดยนับไปทีละ 3 ก็คือสูตรคูณแม่ 3 นั่นเอง
โดยเราก็จะบอกลูกว่า "วันนี้คุณแม่ใจดีให้หนูวางเว้นช่องเพิ่ม เว้น 2 ช่องเลยค่ะ (เลข 1 กับ 2 ไม่ต้องวาง) วางเลข 3 (แล้ว 4 กับ 5 ก็ไม่ต้องวาง) วางเลข 6 เลย .. นึกภาพตามนะคะ เลขที่ได้ออกมาคือ 3 6 9 12 15 18 21...ไปจนถึง 99
สิ่งที่ลูกจะเห็น (ในวันหนึ่งซึ่งไม่ใช่วันแรกที่ทำแน่ๆ) คือ เลขมันเรียงเป็นแนวทะแยง อันนี้คือลูกได้ pattern sense แล้วค่ะ ทำต่อเนื่องลูกจะรู้ทันทีว่าจะวางแม่ 4 รูปแบบตารางจะออกมาเป็นอย่างไร เค้าจะไวมาก จะสูตรคูณแม่อะไรเราก็เลือกเลยค่ะ ให้เค้าฝึกทำทุกวัน ลูกจะยิ่งชอบเลขสูงๆด้วยซ้ำเพราะวางเบี้ยน้อยตัวลง
หลังจากนั้น ถ้าเด็กใช้กระดานของคุมองซึ่งมีตัวเลขกำกับจนคล่องแล้ว เราสามารถทดสอบความเข้าใจของลูกได้ โดยการฝึกให้ลูกวางเบี้ยในแบบที่เค้าไม่เห็นตัวเลขบ้าง คุณพ่อคุณแม่ลองกลับด้านกระดานอีกด้านหนึ่ง(กระดานคุมองด้านหลังจะเป็นตารางเปล่าๆ ไม่มีตัวเลขกำกับ) แล้วบอกให้เค้าวางตัวเลขต่างๆให้ตรงกับตำแหน่ง (ไม่ต้องเรียงจาก 1-100 ก็ได้) ถ้าเค้าวางถูก แปลว่าเค้าเข้าใจและจดจำตำแหน่งของตัวเลขทั้งหมดได้ค่ะ ^_^

ประโยชน์ใหญ่ๆอีกเรื่องของกระดานวิเศษ 100 ช่องนี้ คือ เด็กที่ทำตารางร้อยช่องจะไม่เป็นเด็กนับนิ้ว
อย่างที่พ่อธีร์เล่าให้ฟังว่า...ลูกสาวพ่อธีร์ตอนขึ้น ป. 1 กลับบ้านมาบอกพ่อว่า"หนูทำเลขไม่ได้" พ่อธีร์ก็งงว่าลูกสาวบวกเลข 2 หลักคล่องตั้งแต่อยู่อนุบาลไม่น่าจะเจอเลขที่ทำไม่ได้ในโรงเรียน
พอมาฟังลูกเล่าถึงบางอ้อ.... ลูกพ่อธีร์บอกว่าคุณครูสอนบวกเลขแบบ "เอา 2 ไว้ในใจชูนิ้วขึ้นมา 3 นับต่อจาก 2 เป็น 3 4 5" แล้วเขียนคำตอบ แต่ลูกพ่อธีร์ทำไม่เป็น คือเค้าผ่านขั้นนั้นมาแล้ว เห็นโจทย์ปั๊บเค้าเขียนคำตอบเลย แต่เพื่อนๆท่องแบบนี้ เค้าทำไม่เป็น กลับมาให้พ่อธีร์สอน พ่อธีร์ก็สอนค่ะ แต่สาวน้อยทำๆไปได้ซักพักบอกว่าไม่เอาแล้วหนูทำแบบเดิมของหนูดีกว่าไม่รู้จะเอาไว้ในใจทำไม พ่อธีร์บอกว่า"เราเป็นพ่อเป็นแม่มีหน้าที่สอน เค้าอยากรู้อะไรเราก็สอน แต่สุดท้ายให้เค้าได้เลือกหนทางของเค้าเอง เค้าจะเรียนรู้เองว่าหนทางที่จะทำให้ได้มาซึ่งคำตอบมันมีสารพัดวิธี และเขาสามารถเลือกได้"

เด็กที่ได้ฝึกกับกระดานร้อยช่องจะเหมือนมีเครื่องคิดเลขติดตัวเข้าห้องสอบเลย มีปัญหาอะไรนึกไม่ออกก็เอาเหรียญออกมาวางแทนเบี้ย เพราะภาพกระดานอยู่ในหัวเค้าหมดแล้ว เด็กจะได้เรียนรู้การแก้ปัญหาสารพัดโจทย์ด้วยการใช้กระดาน ไม่ว่าจะเป็นโจทย์บวกหรือลบ ไปจนถึงหา ค.ร.น./ห.ร.ม. เชื่อมั๊ยคะว่ากระดาน 100 ช่องทำได้
เมื่อเราฝึกลูกแต่เล็กเรื่องกระดาน 100 ช่อง ลูกได้เห็นกระดานช่องๆอย่างนี้ทุกวันเป็นปีๆ (ถึงแม้หน้าตาจะเปลี่ยนไปบ้าง เดี๋ยวเลขโน้นหาย เดี๋ยวเลขนี้โผล่)ก็จะเกิดความเคยชินกับกระดานและไม่กลัวของเล่นพวกนี้

พอลูกโตขึ้นเราจะสนับสนุนให้ลูกเล่นหมากกระดาน เลือกได้เลยค่ะว่าจะให้เล่นอะไร มีทั้ง หมากฮอส หมากรุก หมากหนีบ SUDOKU โกะหรือ หมากล้อม Othello (เพราะเบี้ยของคุมองอีกด้านเป็นสีขาว/ดำ เล่นกับกระดานด้านที่ไม่มีตัวเลข) เล่นหมากอะไรก็ได้ค่ะ ดีหมด เด็กที่ได้เล่นหมากกระดาน ซึ่งถือเป็นกีฬาชนิดหนึ่ง จะมีผลพลอยได้ที่ตามมาอย่างเห็นได้ชัด คือ เด็กจะมีสมาธิมากขึ้น รู้จักคิดอย่างรอบคอบ รู้จักแพ้รู้จักชนะ เราจึงมั่นใจได้ว่า โตขึ้นลูกจะไม่เป็นเด็กที่เก่งแต่วิชาเรียน แต่ลูกจะเป็นเด็กที่รู้ทักษะการอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคม รู้จักแพ้รู้จักชนะ ซึ่งจะส่งผลดีต่อไปในอนาคตของเค้าค่ะ

นอกจากนี้ เรายังสามารถใช้เบี้ยด้านขาว/ดำในการฝึกเรื่องการสังเกตและฝึกประสาทสายตา โดยการให้ลูกเรียงเบี้ยสลับสีขาว-ดำ-ขาว-ดำ ไปเรื่อยๆจนเต็มกระดาน จากนั้น เปลี่ยนเป็น ดำดำ-ขาวขาว-ดำดำ-ขาวขาว หรือ พ่อแม่วางดำดำขาว-ดำดำขาวแล้วให้ลูกวางต่อว่าเบี้ยตัวต่อไปควรวางอย่างไร นี่ก็เป็นการฝึกความเข้าใจเรื่องความต่อเนื่องได้เช่นกันค่ะ


** อ้างอิงบทความส่วนหนึ่งจากคุณแม่ที่สอนลูกด้วยกระดาน 100 ช่องค่ะ ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้นะคะ **